Sposób powsta­wa­nia rozstępów

Striae distensae, a więc rozstępy, opisane zostały po raz pierwszy w roku 1773 przez Roderera. Rozstępy są przede wszystkim wynikiem wzrostu poziomu kortyzolu, a więc hormonu wydzie­la­nego przez nadnercza, we krwi. Wbrew pozorom nie są one więc związane w bez­po­średni sposób z roz­cią­ga­niem skóry, gdyż ilość tego hormonu wzrasta w okresie doj­rze­wa­nia oraz ciąży, jak również podczas wzrostu wagi oraz u osób otyłych.

Przyczyny powsta­wa­nia rozstępów

W przypadku kobiet w ciąży, poza wzrostem poziomu kortyzolu, wzrasta również poziom estro­ge­nów, które w pewnym stopniu również mają wpływ na poja­wia­nie się rozstępów. Warto również zauważyć, iż w przypadku sto­so­wa­nia kuracji hor­mo­nal­nych również zwiększa się ryzyko poja­wie­nia się rozstępów, gdyż wpływają one na żeńskie hormony. Rozstępy mogą również powstawać w wyniku sto­so­wa­nia leków ste­ro­ido­wych. Leki te bowiem sprawiają m.in. że zaha­mo­wana zostaje synteza kolagenu w skórze, a ist­nie­jące włókna ulegają degra­da­cji. Kolejną przyczyną powsta­wa­nia rozstępów jest nie­od­po­wied­nia dieta, pozba­wiona witamin oraz mikro i makro­ele­men­tów, a przede wszystkim niedobory cynku. Dlatego też sto­so­wa­nie diet nisko­ka­lo­rycz­nych często prowadzi do powstania tego typu defektów skóry. Istotny jest również fakt, iż rozstępy mogą pojawiać się w wyniku pre­dys­po­zy­cji gene­tycz­nych – jeśli u kobiety w okresie ciąży pojawiły się więc rozstępy, to istnieje duże praw­do­po­do­bień­stwo, że u jej córki również się pojawią, choć nie jest to prze­są­dzone.

W jaki sposób powstają rozstępy?

Rozstępy to mówiąc w dużym uprosz­cze­niu blizny – uszko­dzone pasma skóry, które tworzą się już na poziomie skóry właściwej. Powsta­wa­nie rozstępów związane jest z upo­śle­dze­niem komórek, które mają za zadanie wytwa­rza­nie włókien kola­ge­no­wych oraz elastyny. Zarówno kolagen, jak również elastyna są białkami. Białka te są postaci włó­kien­ko­wa­tej dzięki czemu tworzą ściśle upo­rząd­ko­waną sieć. Pozwala to nadać skórze nie tylko odpo­wied­nie napięcie ale również zapewnia jej sprę­ży­stość, ela­stycz­ność i jędrność. Zerwanie włókna kolagenu wymaga użycia obcią­że­nia przy­naj­mniej 10kg – jak więc widać włókna te cha­rak­te­ry­zują się niezwykłą wytrzy­ma­ło­ścią. Niestety w przypadku chociażby wyższego poziomu kortyzolu we krwi dochodzi do upo­śle­dze­nia włókien kola­ge­no­wych oraz elastyny. W takiej sytuacji fibro­bla­sty produkują włókna znacznie słabsze i mniej wytrzy­małe na roz­cią­ga­nie, które np. w okresie ciąży są zrywane tworząc rozstępy.

Fazy powsta­wa­nia

Możemy wyróżnić dwie powsta­wa­nia rozstępów. Faza pierwsza jest fazą zapalną. W tej fazie rozstępy mają postać wyraźnie widocz­nych czer­wo­nych pasm. To w zasadzie jedyny moment, w którym jeszcze możemy z nimi sku­tecz­nie walczyć. Druga faza jest bowiem fazą zanikową, w której można powie­dzieć, że dochodzi do rege­ne­ra­cji. W tej fazie rozstępy zmieniają swój kolor na znacznie jaśniej­szy. Stają się one również znacznie mniejsze, gdyż włókna kolagenu oraz elastyny próbują przy­wró­cić do wła­ści­wego stanu uszko­dzoną sieć. Powstają się cha­rak­te­ry­styczne już białe lub też szare pasma, które są wyczu­walne w dotyku. Niestety na tym etapie nie ma już moż­li­wo­ści by skóra odzyskała swój dawny wygląd. Możliwe jest tu już jedynie częściowe popra­wie­nie stanu skóry.