Fotoreceptory

to rodzaj receptorów mających zdolność odbierania bodźców świetlnych. Komórki fotoreceptorowe u człowieka znajdują się w siatkówce oka – są to pręciki i czopki, zwane również I neuronami nerwu wzrokowego.
Czopki są wyspecjalizowane w widzeniu barw w jasnym oświetleniu, natomiast dzięki pręcikom jest możliwe widzenie czarno – białe w słabym oświetleniu. Docierające do siatkówki oka światło powoduje powstanie w pręcikach i czopkach sekwencji przemian chemicznych, co skutkuje depolaryzacją ich błon komórkowych i powstaniem impulsów nerwowych wysyłanych neuronami do mózgowia. Docierają one w końcu do głównego korowego ośrodka wzroku w płacie potylicznym, gdzie zachodzi analiza impulsów i powstanie określonej percepcji oglądanych przedmiotów. Dodatkowo w fotoreceptorach siatkówki znajdują się różne barwniki, które pod wpływem światła ulegają rozpadowi. Barwniki wzrokowe mają podobną budowę – składają się z retinenu, który jest pochodną witaminy A i białka swoistego dla danego barwnika. W pręcikach występuje barwnik rodopsyna, a w czopkach – rodopsyna.