Macica

jest nieparzystym narządem, o kształcie nieco spłaszczonej gruszki, długości około 7 – 9 cm, cieńszym końcem zwróconej ku dołowi. Rozróżnia się w niej dwie zasadnicze części: trzon (grubsza i szersza) oraz szyjkę (węższą, w dolnej części). Po obu stronach do macicy uchodzą jajowody, a w dolnej części ujście macicy kontaktuje się z pochwą.
Przeznaczeniem macicy jest utrzymanie, odżywianie i ochrona rozwijającego się zarodka, a następnie płodu. Okres od zapłodnienia do porodu (około 280 dni) jest szczególnym czasem, kiedy w macicy dochodzi do rozwoju w pełni sprawnego do samoistnego życia organizmu i wymaga od macicy szczególnego wysiłku. W czasie ciąży macica dostarcza rozwijającemu się płodowi substancji odżywczych oraz materiału do budowy rozwijających się tkanek. Podczas porodu macica i jej silne mięśnie odgrywają główną rolę w wydostaniu się płodu na zewnątrz. Poza okresem ciąży i porodu błona mięśniowa macicy nie ma prawie żadnych zadań i czasami jedynie wykonuje odczuwalne bolesne silniejsze skurcze (np. przy obfitej menstruacji).
Błona śluzowa macicy (endometrium) ulega cyklicznym zmianom w tzw. cyklu macicznym. Pod wpływem hormonów płciowych błona przygotowuje się do przyjęcia zapłodnionego jajeczka. Cyklicznie wzrasta i pęcznieje, tworząc podściółkę dla dzielącego się zarodka. Jeśli nie dochodzi do zapłodnienia, to zgrubiała błona ulega złuszczeniu i usunięciu, co objawia się pojawieniem się miesiączki. Jeśli natomiast komórka jajowa zostanie zapłodniona, błona śluzowa przekształca się w łożysko.