Rynoskopia (wziernikowanie nosa)

to metoda diagnostyczna często wykorzystywana przez laryngologów przy badaniu zatok nosowych. W rynoskopii przedniej lekarz używa wziernika (którym rozszerza przewód nosowy) oraz oświetlenia. Pacjent w pozycji siedzącej jest proszony o odchylenie głowy ku tyłowi, co umożliwia dokładne obejrzenie przewodu nosowego środkowego (miejsca ujścia większości zatok). Badanie uwidacznia skrzywienia przegrody nosa, obrzęk małżowin nosowych, czy obecność wydzieliny.

Rynoskopia tylna pozwala uwidocznić jamę nosowo-gardłową i nozdrza tylne. Do badania używa się źródła światła, lusterka i szpatułki, którą lekarz uciska język. Pacjent jest proszony o oddychanie przez nos. W razie wystąpienia odruchów wymiotnych znieczula się miejscowo aerozolem błonę śluzową gardła. Badanie pozwala stwierdzić obrzęk tylnych części małżowin nosowych oraz obecność wydzieliny.